Ons arme meisje...

voelt zich gelukkig alweer een stuk beter! Vorige week begon ze donderdags al een beetje te rommelen... ze sliep veel en was niet de vrolijke zelf die ze altijd was. Vrijdags op het kinderdagverblijf was het helemaal hartverscheurend! Vanaf mijn eigen groep hoorde ik d’r steeds huilen en wilde eingenlijk niks...dronk steeds maar een beetje van de fles, kon moeilijk in slaap komen en als ze dan sliep was ze zo weer wakker. S’avonds thuis bleef ze uit haar doen en toen besloot haar temperatuur op te nemen omdat ze wat warm aanvoelde, ze had 38,5. Nou dat verklaarde al een hoop, maar wist natuurlijk verder nog niet wat er aan de hand was. de nacht was lang en ze kwam regelmatig voor de fles, maar dat krijg je als je steeds maar de helft drinkt!

S’ochtends had ze nog steeds koorts en slapen was erg moeilijk... Ook de flessen bleven half vol en het was het allemaal niet. S’middags besloten om d’r maar een zetpilletje te geven, waarna ze heerlijk 2,5 uur heeft kunnen slapen... Ze dronk voor het eerst de fles weer eens leeg en was wat gezelliger, maar was al snel weer erg moe en viel in de box in slaap (doet ze anders noooooit!!)


Rond 19.00 had Ap haar nog een getemperatuurd en toen had ze 38,9. We wisten niet zo goed of en hoeveel zetpillen ze precies mocht, we hebben het nog eveen aangekeken en toen toch maar even de huisartsenpost gebeld. Het leek hun verstandig om even langs te komen en zo hadden we om 20.30 een afspraak. Het werd al snel duidelijk...

Een dubbele oorontsteking...arm mopje. Alles viel op zijn plaats, het niet willen drinken, niet echt willen liggen en ga maar door. Ze kreeg een kuurtje voorgeschreven en hebben haar voor de nacht nog een zetpil gegeven. Eigenlijk de volgende morgen was ze alweer een stuk gezelliger en naarmate de dag vorderde kregen we ons gezellige meisje weer terug!

Maandagochtend moest we naar het consultatiebureau... Ze zou haar tweede prikjes kregen, maar omdat we zelf twijfelde en vooral Ap, hebben de prikjes even gelaten en daar een nieuwe afspraak voor gemaakt. Natuurlijk werd ze ook gemeten en gewogen... Ze is nu 57,5cm (maar hadden thuis stiekem al even gemeten en kwamen op 59cm, maar goed) en ze weegt 4645 gram.

Verder waren ze erg tevreden en hoe kan het ook anders... Ze doet het allemaal super!

Ik was maandag trouwens vrij (geruild met a.s Donderdag) en hebben heerlijk in de tuin gerommeld en de voortuin is zo goed als klaar. De heg geknipt en al het onkruid verwijderd, nieuwe plantjes erin gezet... Nu nog de hogedruk over de tegels en wat meer plantjes poten...maar het gaat de goede kant op!

Vanmorgen was ik om 7.00 beneden om Lina d’r flesje te maken. Aangezien het s’ochtends al lekker licht is buiten, kijk ik altijd even of ik nog mooie vogels in de tuin kan spotten, maar vanmorgen was het rustig... Maar mijn oog viel wel op wat anders toen ik uit het keukenraam keek. Ik pakte snel mijn camera, ben op een stoel geklommen en had mijn camera op het tussenmuurtje naar de buren gelegd (Wilde nog ef zwaaien Tiny & Kees, maar jullie lagen vast nog lekker te slapen!) en heb heel wat weg geklikt, met dit als resultaat...

Is het niet prachtig...?? Maar om eerlijk te zeggen, was de ochtendsky in het echt toch net iets mooier!

Aanstaand weekend word een spannend weekend... Nou ja er staan (geloof ik) super veel leuke dingen op het progamma, maar toch! Ik ga namelijk een weekendje weg met de ladies van voetbal en mijn man & kind blijven thuis... Lina blijft een nachtje bij Ap en gaat ook een nachtje logeren bij opa en oma. Dit gaat natuurlijk helemaal goed komen, maar ben erg benieuwd of ik wel zo lang zonder m’n moppies kan. Ben wel eens twee weekjes zonder ap geweest, wat echt verschrikkelijk was... Maar nu laat ik natuurlijk niet alleen hem achter! Hoop dus dat ik wel een beetje plezier kan maken daar en ze niet te erg zal missen, want anders... Is de weg terug naar huis zo gereden! hihihi Maar het komt vast goed... Heb wel een beetje spijt dat ik Maandag geen vrij heb genomen, want moet natuurlijk flink bijknuffelen... Misschien is er nog wat te regelen, morgen maar even kijken!

Nou lieve mensen, tot snel... Gaat zo mijn mandje in, want morgen moet er weer gewerkt worden!

Read more...

Jemig wat is dat wennen...!!

En dan heb ik het over de trotse mama in kwestie! Lina doet het namelijk allemaal super en ook op het KDV gaat het top... het enige lastige daar is dat ze een stuk minder slaapt als thuis. Maar dat is begrijpelijk met alle geluiden om zich heen en ze heeft daar niet alle rust die ze hier heeft. Verder kan ze ook niet altijd op de slaapkamer erbij, want dat is lastig als er al kindjes slapen. Nou gaat ze niet krijsen ofzo, maar jengelt wel eens wat en slaapt dan in de kinderwagen... Maar op een of andere manier vind ze dat ook niet alles is dan snel weer wakker, ruimte gebrek ofzo? haha...maar verder niks te klagen!

Ook heeft madam afgelopen zaterdag voor het eerst bij opa & oma gelogeerd en dit ging super goed....wat een opluchting! Het opassen her en der ging in het begin niet altijd even lekker, dus hier ben ik echt blij mee! Opa & oma vonden het ook geweldig... Wat zullen ze een lol gehad hebben! En ik ook toen ik de foto’s zag :) Eerst onderbroeken lol in opa & oma’s bed...



En ze heeft allerlei nieuwe dingen geproefd, eitje bij het ontbijt, lekker chocolaatje bij de thee...LOL



Toen ik opa van de week belde om te vragen of hij even een uurtje op wilde passen, zei hij; ‘kom je haar morgenochtend dan weer halen? Ik weet nu hoe het moet!’ Grapjas... Maar zeer binnenkort gaan we er nog eens gebruik van maken als ik een weekendje weg ga met de ladies van voetbal volgende week... Dan is ze een nacht bij Ap en 1 nacht bij mijn ouders. Althans ze hebben nog niet 100% toegezegd, nou ja opa WEL... Oma moest even in haar agenda kijken! hahah

Maar goed, terug naar waar het begon... Wat is dit wennen zeg! Het hele ochtendritueel, het nog eten moeten koken als je uit het werk komt (getsie), het vroeg naar bed willen gaan, maar op moet blijven omdat madam moet nog een flesje moet tussen 22.00 en 23.00, de nachten (het tussendoor, meestal 2x per nacht naar beneden om speentje te geven en dan weer proberen verder te slapen), en dan nog het werken op zich!!!! Slopend en s’avonds en vooral aan het einde van de week, stort ik uitgeput op de bank. En dan heb ik nog mazzel... dagje werken, dagje vrij, dagje werken, dagje vrij, dagje werken, WEEKEND! En gelukkig scheelt het ook dat het weer (behalve vandaag, wanneer ik heerlijk wilde gaan wandelen) ook super mooi is en dat geeft me ook echt enorm veel energie! En natuurlijk dat mijn meisje zo’n lieve papa heeft, die altijd voor ons klaar staat en de lange/korte nachten en alles eromheen met ons deelt. Wat een mazzelaars zijn we toch! We komen er wel en zeer binnenkort zullen we wel eens gewend zijn en gaat het allemaal vanzelf, niet waar?!

Volgende week word ik makkie voor me... Maandag ben ik lekker vrij, want we moeten met ons meisje naar het consultatiebureau. Ben echt zo benieuwd hoe ze is gegroeid en helaas krijgt ze weer een prikje. Zal alle adviezen van de laatste keer nog even doornemen en ga ze zeker ter harte nemen! Dinsdag ook vrij... Woensdag, Donderdag (heb ik geruild met de maandag met mijn allerliefste collega, nogmaals bedankt Lista!!!) werken en Vrijdag weer vrij, want dan ga ik het weekend weg met de ladies van Djoin! Heb er super veel zin, maar weet zeker ik zowel mijn mannetje als m’n lieve moppie ga missen! Dus zondag maar op tijd naar huis om lekker te knuffelen tot ze zo moe word dat ze bij me in slaap valt!



Nou, gaat even een broodje eten en flesje maken voor straks... Het blijft nattig weer, dus wandelen zit er niet in...we zien wel, maar gaan in elk geval nog even langs onze lieve buurtjes! Tot snel! Liefs!

Read more...

Mmmm...kleine lekkerbek!

Nou madam weet wel wat ze wil... Fruithap!! Het zit namelijk zo... Al de hele week, kreeg ik het idee dat ze toe was aan iets meer dan alleen de fles. Ze zat enorm te happen, smakken en gek te doen met haar tong. Ook kon ze aandachtig kijken als wij aan het eten waren en keek het eten, zoals ze dat spreekwoordelijk zeggen, nog net niet van ons bord...hihi.

Ik had zaterdags, gewoon-om-het-in-huis-te-hebben, 2 potjes fruit en 2 potjes groente gehaald... Zondag waren Peter, Wilma & Robin even hier en Wilma zei precies datgene wat ik eigenlijk bevestigd wilde hebben, ‘probeer het gewoon’ ... Ik twijfelde gewoon een beetje. Ja, ze zetten niet voor niets 4+ op het potje, dacht ik...En ze is pas 3 maandjes. Maar als je dan online kijkt, word het ook al met 3 maanden gegeven. En soms lijkt het wel zoals met vele dingen, de regeltjes omtrent babyvoeding, e.d worden ongeveer elk jaar weer veranderd. Daar word je ook niet echt wijs van!

Maar goed... Met videocamera en fototoestel in de aanslag, grote slab om, potje fruit en natuurlijk een lepeltje, zat mevrouw helemaal klaar voor d’r eerste hap in de wipstoel!

Bij het eerste hapje trok mevrouw het welbekende zure gezicht... Na, het viel reuze mee, maar is toch even wennen natuurlijk. Bij de tweede hap werd het minder en bij de derde hap... deed ze d’r mondje iets open, toen ze zag dat de lepel eraan kwam...Of misschien was het wel gewoon toeval, wie zal het zeggen!! Haha

Na een hap of 6 dacht ik van, nu is het wel even genoeg, want het was immers om even te proberen en wil niet dat ze er krampjes van krijgt. Nou daar was mevrouw het niet mee eens, want die begon me te schreeuwen toen er na 30 sec. geen volgende hap kwam... Dus schepte nogmaals wat op het lepeltje en het was weer goed, de muts!

Ook vandaag weer fruitje gegeten, want gister was het er niet van gekomen... De foto’s die Ap had gemaakt, waren niet zo spectaculair... Hij moet echt meer met de camera gaan oefenen, want een natuurtalent is hij zeker niet en dat weet hij! haha... Dus vandaag zelf nog wat plaatjes geschoten.
 

Ook een scrapje gemaakt voor het eerste jaar album. Uhm ja, daar moet ik nog aan beginnen... Maar dat krijg je als je pas net klaar bent met je zwangerschapsalbum. Maar het begin is er laten we maar zeggen...



En ik kan het blijde nieuws melden dat m’n zwangerschapalbum vandaag binnen is gekomen...Dus als je iemand trots rond ziet paraderen met een vierkant fotoalbum... It’s me!! haha. Vanmiddag na een wandeling lag er een briefje op de mat, dat de tnt pakket bezorger al was geweest en dat hij morgen terug zou komen, dus ik balen! Want ja, morgen moeten we weer werken. Rond een uur of 7 ging de bel... alsof hij aanvoelde dat (ik vanmiddag 15 minuten in m’n auto rond had gereden om hem te zoekn, maar niet vond!) ik hem graag vandaag wilde hebben... Kerel bedankt! Ben er super blij mee... Hier de online versie...

Mijn eerste dagje werken ging trouwens prima... De dag begon zoooooo lekker! Toen ik om iets voor 7-en wakker werd, was het plekje naast me leeg. Ik lag nog even te doezelen, toen ik een sms-je kreeg van manlief. ‘hey slaapkoppie, word het niet tijd om te douchen?’. Ik ging even gedag zeggen en vond mijn twee moppies heerlijk samen beneden op de bank. Ap was er eerder uitgegaan en was Lina de fles aan het geven... Zo kon ik rustig op m’n gemakje even douchen, aankleden en optutten. Toen ik klaar was, moest Ap naar zijn werk en heeft m’n meisje heerlijk in de box gespeeld, toen ik de spulletjes in ging pakken. Daarna heb ik d’r gewassen en aangekleed en saampjes nog even 10 minuutjes tv gekeken. Om 8.15, had ik echt zoiets van... en nu? Ik hoefde pas om 9 uur te beginnen, maar besloot toch maar richting werk te gaan en kon ik Lina op m’n gemakje wegbrengen en ook zelf even op gang komen. Het was een relaxed dagje, maar toen het laatste half uur inging, bleef ik maar gapen (nu nog trouwens! LOL).. Eenmaal thuis kakte ik dan ook helemaal in en was afgedraaid, ben lekker op de bank geploft tot het bedtijd was!

Lieve mensen, ik zeg: ‘Tot snel’ en voor je het weet is het weekend!!! Liefs!

Read more...